السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
154
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
10 - « حبره » و برد يمنى « 1 » يا پارچهء ديگر جانشين آن را باز نموده و بعد سرتاسرى را باز كرده و پنبه بر آن قرار دهند ، و به طور كامل « ذريره » بر آن بپاشند ، سپس با مهربانى و به آرامى ميّت را در سرتاسرى و حبره پيچيده و دو سر آن را از طرف سر ميّت و از پاهايش ببندند . 11 - ميّت را در تابوت يا وسيلهء ديگرى كه بتوان روى آن حمل نمود ، گذاشته و به سوى جايگاهى كه نماز ميّت مىخوانند انتقال دهند . 12 - برترين تشييعكنندگان كسى است كه در پشت سر و در دو سوى تابوت باشد نه جلوى آن ؛ زيرا تشييعكننده ، تابع و پيرو است و لذا صلاح نيست كه در پيشاپيش ميّت قرار بگيرد . 13 - مستحبّ است كه تشييعكنندگان جنازه را « تربيع » كنند ، به اين ترتيب كه ابتدا سمت راست جنازه ، و بعد پاى راست ، و سپس پاى چپ ، و بعد شانهء چپ را گرفته و بدين ترتيب در پشت و دو سوى جنازه دور زده و او را از هر چهار سو تشييع كنند . احكام نماز ميّت روش گروهى از اصحاب و مؤلّفان ما اماميّه در فقه اين است كه بحث نماز ميّت را تأخير انداخته و در كتاب « الصّلاة » ذكر مىكنند ، ولى به نظر من ذكر آن در اينجا نزديكتر به صواب است ، زيرا نماز ميّت مانند نمازهاى ديگر نيست ، نه طهارت در آن واجب است و نه قرائت و نه شرطهاى ديگر نمازها كه مناجات با پروردگار است . و ديگر اينكه : دوست دارم هر كس به اين كتاب دسترسى پيدا كرد و نظرش به آن افتاد ، بحث نماز ميّت را در اين باب باز جويد ، و نيازى نداشته باشد كه آن را از جاى دور دست جستجو كند ، لذا شايد درستتر آن باشد كه اين بحث در همين جا مطرح شود .
--> ( 1 ) معناى « حبره » و « برد » در همين فصل گذشت .